Szczypta japońskiej poezji w polskim wydaniu

Obrazek artykułu
Haiku to niepozorna, japońska miniatura poetycka, o stabilnych, ponadczasowych korzeniach kulturowych. Świat nie bez przyczyny zachwyca się tą poetycką formą, a jak brzmi ona w polskim wydaniu?

Twórcą haiku, które lata świetności przeżywało w okresie Edo (1603-1868), jest Matsuo Bashō, który komponował wiersze na spotkaniach towarzyskich, a także za ich pomocą spisywał wrażenia z nich wyniesione. Komponowanie haiku należało do rozrywek osób zamożnych, dlatego należało wykazać się ogromną dbałością o środki wyrazu. Niezwykle istotnym okazywał się wers wyjściowy haikai no renga, który niejako określał nastrój i tematykę utworu. Warto bowiem wiedzieć, że choć współcześnie terminy haiku, hokku i haikai stosowane są zamiennie, dawniej ich znaczenia różniły się, a haikai no renga oznaczało żartobliwą, obszerną pieśń , a właśnie wyodrębnienie pierwszego jej wersu powołało do życia haiku.


Współcześnie zdaje się, że mało kto przywiązuje nadmierną wagę do historii haiku, co nie oznacza, że forma ta straciła na popularności. Japończycy nadal chętnie uprawiają haiku, które powszechnie spotkać można w japońskiej telewizji, czy prasie. Tworzenie haiku może także wiązać się z określonymi korzyściami, ponieważ udział w dorocznym konkursie haiku organizowanym przez firmę Itoen produkującą herbatę, pozwala zyskać pokaźną kwotę pieniędzy oraz sławę, gdyż zwycięski utwór zostaje opublikowany na etykiecie butelek z herbatą.


 Oczywiście w Polsce na podobny sukces liczyć nie możemy, ale nie oznacza to, że haiku jest nam obce. Wielu autorów próbuje bowiem mierzyć się z tą japońską formą poetycką, i nie zapomnieć, że związana jest ona z filozofią zen.


Z pewnością o fakcie tym nie zapomniała Małgorzata Tafil-Klawe, która w swym tomiku ,,Haiku? Niby-haiku?” doskonale operuje paradoksem, subtelnością i estetycznym minimalizmem. Autorka za pomocą haiku doskonale uchwyciła ulotne myśli i chwile.  Podmiot liryczny wielokrotnie określa się bardzo wyraźnie, a celowo dobierane słowa pozwalają precyzyjnie wyrazić myśl. Tomik podzielony jest na trzy części tematyczne: człowiek, natura oraz adresaci.



 

Warto wiedzieć, że haiku często nie pozwala na jednoznaczną interpretację, stąd otwarta przestrzeń dla czytelnika, który może dokonywać dowolnych rozważań. .

Zapisz

Od 2 do 10000 znaków

Znajdź nas na Facebooku

Partnerzy

Subiektywnie o książkach
Dwumiesięcznik SOFA
Wydawnictwo Psychoskok
Wydawnictwo MG
Kuźnia Literacka
Zażyj Kultury
Fundacja  Polonia Union
Kulturalne rozmowy