Recenzje

Obrazek artykułu

„Przecież ich nie zostawię” (recenzja)

Adina Blady-Szwajgier, lekarka pracująca w szpitalu dziecięcym na terenie warszawskiego getta, powiedziała kiedyś: „Bo to wszystko są tylko słowa. A ja nie jestem literatem i nie umiem znaleźć słów, które krzyczą.”
Za opowiedzenie o dramacie wojny zabrały się więc literatki: dziennikarki, pisarki, antropolożki. Tak powstał zbiór reportaży opatrzony tytułem „Przecież ich nie zostawię”. Tola Minc, Rozalia Ejchner i Hendusia Himelfarb pracowały w słynnym sanatorium imienia Włodzimierza Medema w Miedzeszynie, gdzie robiły wszystko, by otoczyć przebywające tam dzieci jak najlepszą opieką i stworzyć im świat dający złudzenie normalności. Kiedy gestapowcy przyszli z rozkazem likwidacji placówki, kobiety ...
Obrazek artykułu

„Biblia copywritingu” Darka Puzyrkiewicza – pozycja obowiązkowa czy przereklamowany gniot?

Darek Puzyrkiewicz to postać powszechnie znana wśród copywriterów. Wielu „internetowych skrybów” uważa go nawet za swojego guru.
Kursy Puzyrkiewicza przyciągają rzesze osób, które nie wiedzą jeszcze jak pisać teksty sprzedażowe, by odnieść sukces. Nie mogę wypowiedzieć się na temat jego kursów, bo nigdy na żadnym nie byłam, ale czytałam książkę „Biblia copywritingu”, która stanowi skrócony opis metod stosowanych w pracy przez tego sławnego copywritera. Jakie wrażenie zrobiła na mnie ta pozycja? „Biblia copywritingu” - pierwsze wrażenie Pierwsze wrażenie, jakie odniosłam po wzięciu książki do ręki to zaskoczenie ...
Obrazek artykułu

Niezwykle intrygujące i ekscytujące powieści o poszukiwaniu miłości

Poznaj ofertę Wydawnictwa Psychoskok
Na pożółkłym papierze – Aleksandra Bartosik Siedemnaście lat temu pewna kobieta podjęła niezwykle odważną decyzję, która zaważyła na jej dalszym życiu. Silna i zdeterminowana, odchodząc od narzeczonego, nie zdawała sobie sprawy z samotności, na jaką się skazała. Spaliła za sobą most, nie miała już dokąd wrócić. Poczuła smak wolności i nie mogła już się wycofać. Walka o to, by nie zmarnować żadnej chwili życia, wypełnia każdy jej dzień, ale również pogłębia samotność. Dlatego ...
Obrazek artykułu

Ciekawe sprawy kryminalne, które warto poznać

Nie zawsze można poznać książkę po okładce. W przypadku „Historii kryminalnych. Wiek XIX” wszystko wydaje się na pozór jasne. Sam tytuł mówi o tym, co jest w środku.
Jednak dopisek „wiek XIX” i kilka  fragmentów ilustracji, każą dopatrywać się czegoś więcej. Widzimy „Kodeks kar głównych i poprawczych”, z tytułem po polsku i po rosyjsku. Domyślamy się, że autorzy, przedstawiając historie, powołują się na  prawodawstwo obowiązujące w XIX wieku. Tak jest istotnie. Oprócz wymienionego kodeksu obowiązywała ustawa prawna austriacka i pruska, zależnie od zaboru. Na okładce widzimy ponadto kilka postaci charakterystycznych dla tych ...
Obrazek artykułu

Iluminacja Wieku Młodością Zroszonego

Nieczęsto spotyka się utwór literacki, który w tak bogaty i momentami krnąbrny sposób przedstawia świat emocji oraz myśli. Jednym z takich właśnie utworów jest „Iluminacja wieku młodością zroszonego" autorstwa W. Noszczyka. Już sam tytuł budzi wiele pytań i jednocześnie zastanawia. Czym jest i czego dotyczy?
Jest to opowiadanie liryczne (mieszanka stylów literackich, połączenie wiersza i prozy w jednym wydaniu), które w swojej przejrzystej kompozycji zawiera interesującą dawkę metafor, aluzji oraz osobistych przemyśleń autora. Historia przedstawiona w tym utworze ukazuje relacje damsko-męskie w brutalnym, naturalistycznym środowisku, ale nie tylko. Oprócz tego jest ona również filozoficznym rozważaniem na tematy miłości, piękna, wartości. Czytając go, można odnieść wrażenie, że rozmawia się ...

Współczesne plagi

„Jesteśmy zaledwie cząstkami wielkiej całości. Wchłania mnie zamarła w pokłonie cisza i największym złudzeniem człowieka jest wiara w to, że otacza go jakiś „zewnętrzny” świat oddzielony od niego warstwą powietrza.
Człowiek składa się właśnie ze świata, przerastającego przez niego tysiącami zielonych gałęzi. Jest przeplataniem się tych gałęzi, wyrastających z jeziora życia. Odbijając się w jego powierzchni gałęzie wierzą w swą odrębność, podobnie jak mógłby w nią wierzyć – na przykład – lustrzany walet karowy, nie domyślając się, że nim zwyczajnie grają w durnia i poza talią kart nie funkcjonuje” – ten cytat dobitnie pokazuje miałkość, kruchość ludzkiego istnienia, pozorną wielkość człowieka. Jednak ...

Znajdź nas na Facebooku

Partnerzy

Subiektywnie o książkach
Dwumiesięcznik SOFA
Wydawnictwo Psychoskok
Wydawnictwo MG
Kuźnia Literacka
Zażyj Kultury
Fundacja  Polonia Union
Kulturalne rozmowy