Podróżowanie w czasie i przestrzeni - "Opowieści lokomocyjne"

Obrazek artykułu
Każde z opowiadań stanowi autonomiczną całość, co do fabuły i bohaterów a element zaskoczenia niejednokrotnie zapewne wywoła uśmiech na twarzy czytelnika. Łączy te opowiadania dość rzadkie w dzisiejszych czasach pozytywne przesłanie afirmujące życie i radość z niego płynącą, choć często „życie” tam opisywane jest iluzoryczne, bądź jest „życiem po życiu”.


Bohaterowie są pełni wiary i entuzjazmu, a granica między istnieniem, bytem fizycznym a astralnym, nie ma wielkiego znaczenia. Autor niejednokrotnie zadał sobie trud gruntownego zgłębienia wiedzy historycznej, opisując zdarzenia, rozbudowując je, niekiedy do granic możliwości, o sferę magiczną i niewidzialną. Mały Książę wszak powiedział, że najważniejsze w życiu jest to, co jest niewidoczne. Dla napisania jednego z opowiadań, czytelnicy zapewne domyślą się, którego, autor odwiedzał miejsca związane z akcją, korespondował z ludźmi, którzy posiadali wiedzę na temat interesujących go zdarzeń, przez półtora roku. Zapoznał się ze znaczną częścią monografii dotyczących bohaterki opowiadania. Z pozoru machinalny wybór postaci historycznej i napisania jej historii z jakiegoś, choćby i fantasmagorycznego punktu widzenia, wymaga elementarnego poznania biografii, najlepiej pisanej przez wielu autorów.


Niektóre dialogi zawarte w innych opowiadaniach - z zachowaniem stosownej anonimowości - pochodzą z autentycznych rozmów np. z pacjentami szpitali, czy osób śmiertelnie chorych. Zasłyszanych od osób trzecich, czy osobiście przez autora.


Z założenia zbiór „Opowieści lokomocyjnych” ma charakter otwarty, co oznacza, że autor dopisuje nowe opowiadania do cyklu, tworząc ciąg pod wspólnym mianownikiem podróży krótkich i długich, z miejsca na miejsce, ze świata żywych z powrotem do świata żywych, czy też na tamten, lepszy być może świat. Następny tom jeszcze bardziej pogłębi charakterystyczny klimat opowiadań.


Opowieści lokomocyjne - Wiesław Sędzicki

http://www.psychoskok.pl/produkt/opowiesci-lokomocyjne/


Życie nie ma – choć wielu tak myśli - charakteru linearnego, tylko, gdyby to ująć graficznie, jest po prostu w esy floresy.


Co by o nim nie myśleć, jest intrygujące, niespodziewane, czasem mroczne, czasem świetliste, ale na pewno godne poznawania i transponowania na język literatury.

Od 2 do 10000 znaków

Znajdź nas na Facebooku

Partnerzy

Subiektywnie o książkach
Dwumiesięcznik SOFA
Wydawnictwo Psychoskok
Wydawnictwo MG
Kuźnia Literacka
Zażyj Kultury
Fundacja  Polonia Union
Kulturalne rozmowy