Opinie o książce: "Wiara, Nadzieja, Miłość"

Okładka
Diana jest uczennicą trzeciej klasy gimnazjum. Trudny okres, niby jeszcze człowiek nie jest dorosły lecz już nie dziecko. Moment przejścia okazał się być dla niej zgubny. Dziewczyna ma problemy z emocjami. Boi się otworzyć na ludzi. Jest typem szarej myszki, która nawet jedynej zaufanej przyjaciółce Jowicie nie jest w stanie zdradzić wszystkich swoich uczuć. Kiedy nowo poznany chłopak ośmieszył ją w Internecie, próbuje znaleźć powód, bo przecież w ogóle jej nie znał. Szuka winy w sobie. Postanawia zmianę. I tutaj zaczyna się historia. Z pozoru niewinna przemiana zmienia się w zagrażającą życiu chorobę. Diana wraz z traconymi kilogramami...

Opinia

Awatar użytkownika
Halmanowa
(anonimowy)

Powieść porusza, wzbudza wiele emocji i skłania do refleksji. Historia Diany na długo zostaje w pamięci czytelnika, podsuwając mu od czasu do czasu różne przemyślenia. Sama jestem zaskoczona, jak duży wpływ wywarła na mnie ta książka. Niewątpliwie w młodziutkiej autorce Monice Jagodzińskiej tkwi duży potencjał i z zainteresowaniem będę śledzić jej dalsze literackie losy. Wiarę, Nadzieję, Miłość polecam osobom, które lubią powieści obyczajowe traktujące o sprawach trudnych i nieoczywistych, miłośnikom literatury młodzieżowej oraz wszystkim, bez względu na wiek, którzy pragną dowiedzieć się czegoś więcej na temat zaburzeń odżywiania i zachowań, jakie przejawiają osoby na nie cierpiące.
http://www.halmanowa.pl/2018/08/wiara-nadzieja-miosc-monika-jagodzinska.html

13 sierpień 2018 07:36

Opinia

Awatar użytkownika
Monika Pawlak
(anonimowy)

Życie bywa okrutne i tutaj widać to jak na dłoni. Dziewczynka, która powinna skupić się na nauce, musi swoją uwagę poświęcać na szyderstwa, które są kierowane w jej stronę. Dlaczego tak jest, że osoby, które ważą troszkę więcej od nas, są postrzegane jako gorsze? Wygląd nie świadczy o tym, jakimi jesteśmy ludźmi. Wciąż o tym zapominamy i nie potrafimy uczulać na ten fakt innych. Historia Diany zatacza troszkę inne koło i pomimo tego, że jej wybranek zadrwił z niej, to ona nie popadła w depresję i nie załamała się, a wręcz przeciwnie. To właśnie zmotywowało ją do zmian w życiu. Wiedziała, że albo teraz, albo nigdy. Zaczęła ćwiczyć i zdrowo się odżywiać. Nie ma tutaj rezygnacji z marzeń i postawionych sobie celów, ale moc pozytywnego myślenia, determinacja i chęć życia. To właśnie zobaczymy dzięki głównej bohaterce.

Podsumowując całą lekturę, jest to pozycja, którą warto przeczytać niezależnie od wieku. Przekazuje wartości, o których często zapominamy. Mówi nam o akceptacji samego siebie, kulturze, tolerancji i szacunku do drugiego człowieka. Szczególnie człowieka, który „odstaje” troszkę od reszty i walczy z jakimiś problemami czy chorobami. Tacy ludzie potrzebują naszej szczególnej uwagi, ale tej pozytywnej oraz wsparcia i dobrego słowa, a nie krytyki i poniżenia. Ta historia pokazuje, że warto iść przed siebie pomimo wszystko i nie poddawać się. Polecam gorąco.

http://dlalejdis.pl/artykuly/wiara_nadzieja_milosc_recenzja

28 maj 2018 08:50

Opinia

"Nigdy nie jest za późno, by uwierzyć."- "Wiara, nadzieja, miłość"

Awatar użytkownika
Paulina Balcerzak
(anonimowy)

Monika Jagodzińska potrafi czarować słowem. Czytając jej powieść, nie da się od niej oderwać. Pisze tak płynnie i lekko, że nie zdajemy sobie sprawy, że już jesteśmy w połowie powieści. Ja nie mam pojęcia jak autorka to robi, ale ja chce jak najwięcej jej książek!
Podsumowując "Wiara, nadzieja i miłość" to naprawdę dobra powieść. Czyta się ją z zawrotną prędkością, pochłania ona bez reszty i zmusza do przemyśleń nad naszym zachowaniem. To kolejna powieść tej autorki, która na długo pozostaje w pamięci czytelników!

http://citeofbooks.blogspot.com/2018/05/278-nigdy-nie-jest-za-pozno-by-uwierzyc.html

14 maj 2018 07:40

Opinia

Awatar użytkownika
Dorota Józefiak
(anonimowy)

Jak już wspominałam - zaskoczył mnie wiek Autorki. Zwłaszcza w konfrontacji z treścią i z trudnym problemem, który porusza w swojej książce. Zaburzenia, jakimi są anoreksja i bulimia, to temat trudny i wymagający. Autorka świetnie kreuje główną bohaterkę i pokazuje jej emocje, uczucia, a także walkę, jaką młoda dziewczyna musi prowadzić sama ze sobą każdego dnia. Świetnie się tu sprawdza narrator w pierwszej osobie - zabieg ten uwiarygodnił całą historię. Bardzo ładnie zarysowane zostały relacje z otoczeniem - zaczynając od osób, które wspierają Darię w jej chorobie, aż po jednostki, które nie są świadome, z czym nastolatka się zmaga. Nie dostrzegają problemu lub nie chcą go dostrzegać. Także początkowe prześladowanie z powodu nadwagi jest pokazane jako poważny problem, który może przytrafić się każdemu uczniowi. Książka napisana naprawdę przyzwoicie, postaci wydają się sympatyczne i ładnie wprowadzone do historii, a cała akcja przekonała mnie i zmusiła do refleksji.
Nie jest to lekka opowieść, ale czyta się ją szybko i na pewno warto polecić zwłaszcza młodym, dopiero wkraczającym w życie osobom.

https://kulturalnamysz.blogspot.com/2018/05/wiara-nadzieja-miosc-monika-jagodzinska.html

9 maj 2018 07:41

Opinia

Awatar użytkownika
Katarzyna Bieńkowska
(anonimowy)

Życie każdego piętnastolatka jest trudne. Jestem tego pewna. Jednak, jeśli los obdarzył go dodatkowo pewnymi „atutami”, takimi jak otyłość to ilość kłód pod nogami jest niewyobrażalna. Tak właśnie wygląda życie Diany. Nie ma czego zazdrościć… a o tym wszystkim w książce „Wiara, Nadzieja, Miłość”.

Zapraszam Was dziś na recenzję mojego patronatu, czyli książki Moniki Jagodzińskiej „Wiara, Nadzieja, Miłość”. Przyznam, że spodziewałam się, że to debiutantka, jednak autorka ma na swoim koncie już zbiór opowiadań „Cykl”.  Monika ma dwadzieścia lat, czyli jest ode mnie sporo młodsza, a już może pochwalić się niezłym dorobkiem, trzymam kciuki za kolejne publikacje.

więcej na
http://poligondomowy.pl/2018/04/12/wiara-nadzieja-milosc-monika-jagodzinska

8 maj 2018 07:46

Znajdź nas na Facebooku