Ksiądz o Żydach

| Dodano: 17 luty 2015 | Dodana przez: Jowita Szpilka

Share

Okładka

Twoja ocena

W wierszach z tego cyklu, inaczej niż w czytanych przeze mnie poprzednio, gry językowe nie odgrywają najważniejszej roli. Owszem, istotna jest elipsa, ale nie jako konsekwencja ograniczoności języka, lecz jako wyraz – pojmowanej chyba w duchu awangardy – ekonomii języka: czego nie musi się powiedzieć, tego się nie mówi. Język staje się tu zatem narzędziem opisywania świata i docierania do niego. Bo w centrum znajduje się właśnie świat, opisywany w jego drobnych przejawach i obserwacjach: stąd zwierzęta, owady, rośliny. Ale też rzeczy. I w tym świecie, konkretnym, namacalnym, codziennym, zwykłym – jak dysonans, zaskakujący obcością, odzywa się echo Holokaustu. Właśnie echo, bo odzywa się jakby mimochodem, niespodziewane. I to jest najważniejsze, bo ono jest jak cierń, jak stłumiony wyrzut sumienia, świadomość, z którą trzeba żyć, a która właściwie urąga zwyczajności. Zaskakujący ton, przez to bardzo poruszający.
Jest w tych wierszach oczywisty smutek, ale i nieoczywisty, a raczej domagający się dostrzeżenia i odczytania, sarkazm. Obejmujący własną osobę bohatera, świat, ale nade wszystko sytuację opisaną w tytule i w tytułowym utworze, sytuację księdza mówiącego o Żydach, jakby w nie swojej roli, a zarazem właśnie w niej, bo on jako ksiądz ma odczuwać sumienie i budzić sumienia.

Dr hab. Krzysztof Biedrzycki
Katedra Krytyki Współczesnej UJ

Dostępna w

Opinie o: "Ksiądz o Żydach"

Nowa opinia

Nowa recenzja

Proszę się zalogować

Aby dodawać recenzje oraz zmieniać opisy należy się zalogować.
Jeśli nie masz jeszcze konta:

Adding grade as non logged

Niezalogowani użytkownicy muszą potwierdzić przyznanie oceny dla książki. Jeśli nie chcesz przyznać oceny zamknij to okno, zalogowani użytkownicy nie muszą potwierdzać dodania oceny.

Oceń książkę

Znajdź nas na Facebooku