Ciekawe sprawy kryminalne, które warto poznać

Obrazek artykułu
Nie zawsze można poznać książkę po okładce. W przypadku „Historii kryminalnych. Wiek XIX” wszystko wydaje się na pozór jasne. Sam tytuł mówi o tym, co jest w środku.



Jednak dopisek „wiek XIX” i kilka  fragmentów ilustracji, każą dopatrywać się czegoś więcej. Widzimy „Kodeks kar głównych i poprawczych”, z tytułem po polsku i po rosyjsku. Domyślamy się, że autorzy, przedstawiając historie, powołują się na  prawodawstwo obowiązujące w XIX wieku. Tak jest istotnie. Oprócz wymienionego kodeksu obowiązywała ustawa prawna austriacka i pruska, zależnie od zaboru.


Na okładce widzimy ponadto kilka postaci charakterystycznych dla tych czasów. Nieco ilustracji znajdujemy również  na kartach książki.



Sprawy kryminalne w Polsce

http://www.prasa24h.pl/16794/sprawy-kryminalne-w-polsce.html



Dwie pierwsze historie są najbardziej  dramatyczne: pierwsza opowiada o młodocianym zbrodniarzu i ma nieoczekiwany przebieg i zakończenie. W komentarzu autorzy zamieszczają kilka zdań na temat przestępczości nieletnich w dawnych czasach. Druga „mocna” historia dotyczy nieszczęśliwej matki i finał ma niezwykle  tragiczny. Została opisana na podstawie artykułu zamieszczonego w  gazecie wydawanej w Petersburgu w 1822 roku. Trudno posądzać autorów o  to, że ich celem było tylko wywołanie emocji. Przedstawiając czyny ludzi, którzy w mniejszym lub większym stopniu przekroczyli prawo, Piotr i Karol Ryttelowie ukazują różne obyczaje zwłaszcza wśród włościan. Metody prowadzonych czynności prawnych.



Ciekawe historie kryminalne, o których nie wiedziałeś

http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/ciekawe-historie-kryminalne-o-ktorych-wiedziales



Jedną z najciekawszych przedstawionych historii jest opowiadanie o losach Jana Babajewa, podającego się za ormiańskiego księcia. Czytając, śledzimy jego poczynania na przestrzeni lat i dzięki dokładnemu opisowi widzimy, co stało się z człowiekiem, który absolutnie nie chciał poddać się prawu. Z  kolei o niedoskonałości dawnego prawa lub może raczej braku odpowiednich umiejętności ze strony jego stróżów, mówi rozdział  zatytułowany „Śmierć generała, czyli nieudolność sądu”. Okazuje się, że  do dziś sprawa śmierci generała Augustyna Słubickiego nie została wyjaśniona i podawane są sprzeczne informacje.  Przez karty książki przewijają się kolejne znane postacie: hrabia  Szembek, hrabia Dzieduszycki, Stanisław Staszic i Jan Matejko. Nie są oni jednak przestępcami, lecz ofiarami. Podczas gdy osoby te trwale są zapisane w historii, to wydarzenia z nimi związane i przedstawione w  „Historiach kryminalnych” są zapomniane lub w ogóle nieznane.




http://www.psychoskok.pl/produkt/historie-kryminalne-wiek-xix-czesc-1




Książkę  czyta się łatwo. Język jest wartki, zrozumiały. Historie nie łączą się  ze sobą, co pozwala na refleksje po przeczytaniu każdej z nich — w końcu  dotyczą ważnych, ludzkich losów.

Od 2 do 10000 znaków

Znajdź nas na Facebooku

Partnerzy

Subiektywnie o książkach
Dwumiesięcznik SOFA
Wydawnictwo Psychoskok
Wydawnictwo MG
Kuźnia Literacka
Zażyj Kultury
Fundacja  Polonia Union
Kulturalne rozmowy